X
تبلیغات
airplane - چرخها یا لاستیک های هواپیما و چگونگی فرود آن






















airplane

news & information airplane

کارکرد ناقص اين قسمت به ويژه در زمان نشستن يک هواپيما بر روي زمين مي تواند منجر به انحراف در مسير باند، آتش سوزي سيستم محورهاي چرخ ها و حتي از بين رفتن خود هواپيما شود.
کاربرد روانکارهاي مناسب در صنايع هوا فضا يکي از حساس ترين مباحثي است که سازندگان گريس در جهان با آن مواجه هستند. ناکارآمدي روانکارها در اين صنايع مي تواند مأموريتي را منجر به شکست کرده و باعث بروز خسارات جاني و مالي بسيار شود. با اينکه بيشترين خسارات در خصوص صنايع فضايي، مالي است ولي اين موضوع در بخش هواپيمايي علاوه برخسارات مالي مي تواند ضايعات انساني جبران ناپذيري را به وجود آورد.
براي تشريح بيشتر اين موضوع بياييد يک پرواز فرضي هواپيما را از مبدأ تا مقصد با شرايط بد اقليمي مورد بررسي قرار دهيم. شرايط پرواز به اين ترتيب است: دماي محيط50 تا60درجه سانتيگراد و فشار هوا  14.5 PSI است. اين هواپيما پس از کنترل تمام سيستمهاي خود، تاکسي کردن به باند پرواز و سرانجام پس از برخاستن از زمين تا ارتفاع 11 کيلومتري اوج مي گيرد. در اين ارتفاع دماي محيط70 درجه سانتيگراد زيرصفر و فشار هوا3.3  PSI خواهد بود. با توجه به برودت و کاهش فشار هوا، افت کيفيت روانکارهاي کاربردي در هواپيما بسيار محتمل است.
پس از رسيدن به مقصد که مي تواند در يکي از مناطق سردسير باشد، شرايط دماي هوا در زمان فرود بين30- تا40- درجه سانتيگراد و فشار هوا1 BARاست. در اين حالت سطح باند کاملاً مرطوب و لغزنده شده است لذا براي جلوگيري از يخ زدن آن از مواد ضد يخ استفاده مي کنند.
وضعيت سيستم چرخها در زمان شروع پرواز به اين شرح بوده است: دماي ترمزها در زمان تاکسي به سمت باند پرواز کمتر از200 درجه سانتيگراد بوده و مقداري آب و رطوبت وارد سيستم ترمز شده است. در زمان پرواز پودر کربن متصاعد در لنت هاي ترمز وارد توپي چرخ مي شود.
واما در زمان فرود هواپيما دماي ترمز به 600 تا700 درجه سانتيگراد مي رسد. در اينجا مقدار زيادي آب همراه با مواد ضديخ نيز ممکن است به درون اين قسمت وارد شود. تمام اين مواد به راحتي مي تواند وارد گريسهاي بلبرينگ چرخها شده و کيفيت آن را کاهش دهد.

در صورت استفاده نکردن از گريس هاي مناسب و يا تعويض نکردن به موقع آنها، به علت وجود آلاينده هاي ياد شده همراه با تغييرات شديد دما، روانکاري بلبرينگ چرخها بخوبي انجام نمي شود که اين امر مي تواند به زنگ زدگي، شکستگي، سايش بيش از حد و ديگر مشکلات منجر شود. اين عوامل همچنين ممکن است خرابي سيستمهاي ارابه فرود هواپيما را در پي داشته و خسارات جبران ناپذيري به وجود آورد.

سال گذشته، مقاله آلن ويليامز، از شرکت هواپيمايي ايرباس در خصوص استفاده از گريسهاي پايه ليتيم براي کاربرد در بلبرينگ چرخهاي هواپيما، در کنفرانس ساليانه انجمن روانکاران گريس در اروپا (ELGI) ارائه و به عنوان بهترين مقاله سال2006برگزيده شد. ويليامز با بيش از30 سال تجربه در خصوص ساخت گريس در صنايع هوايي و دريايي موفق شده تا اين نوع گريس را به علت کاربرد بهتر آن جايگزين گريسهاي قبلي کند.

در گذشته از گريسهايي با پايه پرکننده خاکهاي کلي (Clay Based) براي بلبرينگ چرخهاي هواپيما استفاده مي شد. آلن ويليامز تحقيقات خود را در خصوص ساخت گريسهاي پايه ليتيم براي کاربرد در سيستم هاي ارابه فرود هواپيماهاي مسافربري و نظامي انجام داده که اين نوع گريس به علت کارايي ممتازتر، جايگزين انواع قبلي شده است. درگذشته عمر چرخهاي هواپيما بين200 تا300 پرواز هواپيما بود. اما انتظار مي رود با بهره گيري از گريس جديد، اين تعداد پرواز به350 مرتبه افزايش يابد. بطور متوسط چرخهاي هواپيما بين1 تا9 ماه (بسته به نوع هواپيما) تعويض مي شوند.

گريس جديد تحت استاندارد عمومي SAE AMS 3052 به ثبت رسيده و شرکتهاي ايرباس با شماره AIMS02-06-012 09 و بوئينگ با شماره BMS3- 33B آنرا مورد استفاده قرار مي دهند. نقطه افت اين گريس250 درجه سانتيگراد بوده و از ديگر مزاياي مهم آن حفاظت بيشتر در مقابل خطرات آتش سوزي، مقاومت بيشتر در مقابل آب و حفاظت بهتر قطعات در برابر اکسيداسيون است.

تاکنون بيش از2هزار فروند هواپيماي تجاري و نظامي اين گريس را جايگزين گريسهاي قبلي کرده اند و استفاده از آن در ساير قسمتهاي هواپيما نيز رواج يافته است .

چرا چرخهاي هواپيما پس از پرواز بسته مي شوند؟

قسمتي از هواپيما كه چرخ‌ها در آن قرار مي‌گيرند، محل جمع شدن ارابه فرود مي‌گويند و فقط به هنگام نشست و برخاست هواپيما از آن‌ها استفاده مي‌شود. عمل جمع شدن و باز شدن چرخ‌ها توسط عمل‌كننده‌هايي با استفاده از سيستم‌هاي هواپيما از قبيل هيدروليك و....صورت مي‌گيرد و به هواپيما اجازه مي‌دهند روي زمين فرود آمده و حركت كند و در طول پرواز، هواپيما به آن‌ها نياز ندارد.

چرخ‌ها بعد از برخاستن هواپيما جمع مي‌شوند و اين عمل به يك دليل مهم صورت مي‌گيرد و آن اين است كه براي آن كه هواپيما سرعتش زياد شود، بايد كمترين مقاومت را در برابر هوا داشته باشد. يعني بايد به بيشترين حالت آيروديناميكي ممكن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند يك مقاومت جدي در برابر باد ايجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث كاهش سرعت مي‌شوند.

قسمتی از هواپیما كه چرخ‌ها در آن قرار می‌گیرند، محل جمع شدن ارابه فرود می‌گویند و فقط به هنگام نشست و برخاست هواپیما از آن‌ها استفاده می‌شود. عمل جمع شدن و باز شدن چرخ‌ها توسط عمل‌كننده‌هایی با استفاده از سیستم‌های هواپیما از قبیل هیدرولیك و....صورت می‌گیرد و به هواپیما اجازه می‌دهند روی زمین فرود آمده و حركت كند و در طول پرواز، هواپیما به آن‌ها نیاز ندارد.

چرخ‌ها بعد از برخاستن هواپیما جمع می‌شوند و این عمل به یك دلیل مهم صورت می‌گیرد و آن این است كه برای آن كه هواپیما سرعتش زیاد شود، باید كمترین مقاومت را در برابر هوا داشته باشد. یعنی باید به بیشترین حالت آیرودینامیكی ممكن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند یك مقاومت جدی در برابر باد ایجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث كاهش سرعت می‌شوند.

هواپیما چگونه روی باند فرود ترمز كرده و متوقف می‌شود؟

هنر خلبان این است كه هواپیما را آرام در محلی مشخص و با سرعتی خاص روی باند فرودگاه بنشاند. اگر باد جانبی خیلی قوی باشد، سكان هدایت باید بسرعت وارد عمل شود. وقتی هواپیما با زمین تماس می‌گیرد، سرعتش بیش از ‌٢٠٠ كیلومتر در ساعت است كه این سرعت باید به شدت كاهش یابد، در غیر این صورت هواپیما از باند خارج می‌شود.

با این كار باله‌ها بلند می‌شوند و زمینه ترمز در هواپیما را فراهم می‌كنند. خلبان نیروی رانش موتور را كاملا معكوس می‌كند، طوری كه صدای موتور به گوش می‌رسد. زیرا سرعت هواپیما باید به‌طور كامل كم شود و در نتیجه چنین صدایی ایجاد می‌شود.

موضوع از این قرار است كه موتورها باعث كم یا زیاد شدن سرعت هواپیما می‌شوند. خلبان با پدال گاز، مسیر گازهای خروجی موتورها را عوض می‌كند، به طوری كه آن‌ها را از عقب به جلو پرتاب می‌كند كه به این كار نیروی رانش معكوس می‌گویند. بدین ترتیب نیروی موتورها در جهت مخالف و به صورت یك ترمز عمل می‌كند.

از طرف دیگر، چرخ‌های هواپیما مانند یك خودرو، دارای ترمز هستند. اما این ترمزها وارد عمل نمی‌شوند مگر زمانی كه سرعت هواپیما بسیار كم شود. خلبان زمانی از آن‌ها استفاده می‌كند كه بخواهد به‌طور كامل هواپیما را جلوی ترمینال متوقف كند.

 

یك هواپیما چه مقدار بنزین مصرف می‌كند؟

مصرف بنزین یك هواپیما به طول پرواز بستگی دارد. پس بنابراین كافی است كه فقط مقصد و مسافت یك هواپیما را بدانیم. اما دانستن این مسأله همیشه كافی نیست؛ یك پرواز لوس آنجلس ـ بروكسل را در نظر بگیرید. در طول پرواز، وزش باد شدید در جهت مخالف مانع پیشروی هواپیما می‌شود و این چیزی است كه موجب افزایش مصرف سوخت می‌شود. حال در نظر بگیرید كه فرودگاه بروكسل هم غرق در مه باشد و هواپیما نتواند در این فرودگاه به زمین بنشیند، خلبان هم نمی‌تواند به طرف فرودگاه دیگری مثلا آمستردام تغییر جهت دهد. اما هواپیما باید به مدت نیم ساعت بر فراز این فرودگاه پرواز كند تا اجازه فرود بگیرد. زیرا فرودگاه مورد نظر در مرحله اول باید به هواپیما‌هایی اجازه فرود بدهد كه قبلا طبق برنامه هماهنگ شده‌اند. در این جا می‌بینیم كه مصرف سوخت به طول پرواز بستگی دارد؛ مصرف سوخت اتومبیل با هواپیما تفاوت دارد، زیرا در اتومبیل كافی است مسافت را بدانیم. به همین دلیل هم براحتی گفته می‌شود كه یك اتومبیل مثلا در صد كیلومتر چقدر مصرف سوخت دارد.

برای یك هواپیما مصرف سوخت برحسب ساعت محاسبه می‌شود. یك جامبوجت حدود ‌١٥٠٠٠ لیتر در ساعت سوخت مصرف می‌كند. مصرف سوخت یك هواپیما با موتور جت مثل بویینگ ‌٧٢٧ در حدود ‌٥٠٠٠ لیتر در ساعت است. جالب است بدانیم كه ظرفیت مخازن بنزین یا سوخت یك جامبوجت ‌١٧٨٠٠٠ لیتر است كه با این مقدار بنزین، یك ماشین می‌تواند پنج بار دور دنیا بچرخد. 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم بهمن 1389ساعت 15:52 توسط عباس|


آخرين مطالب
» جدیدترین جنگنده ایرانی با نام قاهر 313 رونمایی شد ...
» با یک تیر موشک فونیکس ، سه نشان ...
» شهيد سرلشگر خلبان علي اقبالي دوگاهه ، My hero
» آشنایی با جنگنده F-117 ( شاهین شب ) ...
» جنگنده صاعقه ، ایرانی توانست ...
» بوئینگ 747 سوپر تانکر ، آتش نشان جنگل های آمریکا
» چگونه مهماندار هواپیما شویم؟
» (اختصاصی) نمایشگاه هوانیروز ( قطعات موتور بالگرد بل )
» آشنایی با بالگرد ای اس اچ-3 دی نیروی دریایی ایران ( ASH-33D hava darya )
» هواپیمای مسافربری باریک پیکر ای تی آر 72 (ATR 72)
Design By : Pars Skin